जब नैतिकताको जगमा परिवर्तनको इँटा थपिन्छ, अनि नागरिकको आँशुमा आशाको रङ भरिन्छ। तब भाषणका शब्दहरू केवल ध्वनी मात्र रहँदैनन्, ती त परिवर्तनका लागि क्रान्तिको बीउ बन्छन्। न यहाँ जितको अहङ्कार हुन्छ, न हारको लघुताभाष, केवल हुन्छ त मातृभूमिको सेवा गर्ने अटुट विश्वास। जब नेता होइन, एउटा विचार अघि बढ्छ, तब मात्रै यो देश समृद्धिको शिखर चढ्छ।
